mijn favourieten

Een update

Vandaag is Lourens alweer 3 1/2 week in Barcelona. "Als ik toch stage moet lopen dan maar in een leuke stad '" Voor 5 maanden werken bij een bedrijf dat websites maakt voor Spaanse bedrijven. Samen met 2 klasgenoten in een leuk appartement in de Avinguda Diagonal.  Overwinteren in de Spaanse winterwarmte is niet gek voor een knul van 22 met een serieuze kouallergie.
We blijven met zijn drietjes over. Vader, moeder en ons enige kind samen.De sfeer is ongelooflijk anders. Dit kind kent geen traumatische gebeurtenissen, heeft geen gekke vader of moeder, heeft geen scheiding meegemaakt zoals al onze andere kinderen. Ik moet echt wennen aan de ongecompliceerdheid van deze volwassen ogende 16-jarige. Nu pas, nu het rijk van hem is komt hij veel beter tot zijn recht en net op tijd. Hij zit in zijn examenjaar en kan wel wat aandacht en steun gebruiken. Vooral de aandacht doet hem goed, hij heeft alles wel onder controle, staat er goed voor. Ik smelt als ik hem zie, het is onmogelijk niet van hem te houden.
Ik intussen, kom tijd tekort.Met 2 banen en een intensieve hobby schipper ik met tijd. Vooral als ik het niet heb. Als ik vrije dagen heb weet ik weer niet wat ik ermee aan moet en zit ik uren spelletjes te doen. In mijn achterhoofd roepen de mensen die een tas bij mij besteld hebben wanneer hij klaar is. Ik luister niet. Pas als ik weer naar mijn werk moet krijg ik zin om te naaien.

Van zulke dingen bijvoorbeeld. In allerlei kleuren. Wat begon als een grapje is aan het uitgroeien tot serieuze handel. Al verkoop ik ze voor een habbekrats, het staat niet in verhouding tot de uren waarmee ik bezig ben. 1 Tas kost anderhalve dag, met onderbrekingen natuurlijk, de prijs is een tientje, een lachertje. Gelukkig maar..